Inligting

Beer

Beer



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Bears (lat.Ursclassae) is 'n familie van soogdiere in die orde van vleiseters. Hulle verskil van ander verteenwoordigers van die psiformes in 'n meer gevestigde grondwet. Bere is alomvattend, klim en swem goed, hardloop vinnig, kan staan ​​en loop op 'n kort afstand op hul agterpote.

Hulle het 'n kort stert, lang en dik hare, en 'n uitstekende gevoel van reuk en gehoor. Hulle jag in die aand of teen dagbreek. Gewoonlik bang vir mense, maar kan gevaarlik wees op plekke waar hulle gewoond is aan mense, veral ysbeer en grys dra. Immuun teen bysteek. In die natuur het hulle byna geen natuurlike vyande nie.

Bere verskyn meer as tien miljoen jaar gelede - in die Midde-Mioseen. Die grootte van die moderne beer spesies verskil baie, maar hulle lyk almal baie gelyk. U kan dit nie met ander diere verwar nie!

Berne het sterk kake met groot tande. Daar is kloue aan die pote. Die meeste bere is omnivore. Maar daar is kieskeuriges. Byvoorbeeld, 'n ysbeer eet robbe en 'n luiaard beer hou van miere. Die familie bere is deesdae slegs 7 spesies. Die verspreidingsone is die hele Eurasië, die Noordpool, sowel as Amerika. Die drie soorte bere - skouspelagtig, luiaard en Maleis - het so verskillende eienskappe dat al drie tot verskillende geslagte behoort.

Dra mites

Die kleinste volwasse beer weeg ongeveer 50 kilogram. Dit is 'n Maleise beer. Hoe kan jy dit met so 'n gewig noem?

Die grootste beer kan tot 'n ton weeg. Dit is 'n groot roofdier - 'n ysbeer.

Die panda behoort aan die beerfamilie. Voorlopig is dit so beskou. Maar die studies wat hieroor uitgevoer is, het al die gronde gegee om pandas in 'n onafhanklike gesin te skei. Die ooreenkomste tussen pandas en bere is slegs oppervlakkig.

Die bruin beer is die bekendste. Verskeie volke het van hom 'n karakter gemaak in hul sprokies en legendes. Die bruin beer het 'n taamlike hoë vlak van intelligensie, daarom word sy optredes gereeld in die sirkusprogram opgeneem. Dit is bekend dat beesielkunde onder ander wilde diere die naaste aan 'n mens is. Hierdie beer weeg gemiddeld driehonderd kilogram. Daar is egter albei kleiner individue (weeg van 80 kilogram) en groter verteenwoordigers (weeg tot 800 kilogram). Die liggaamslengte van bruinbere is gewoonlik ongeveer 2,5 meter. Dit het sy naam gekry van die bruin kleur van die pels.

Daar is baie verskille tussen verteenwoordigers van bruinbere. Sodra hulle selfs in 'n groot aantal onafhanklike spesies verdeel is. Maar nou vorm alle variëteite van bruin beer een spesie.

Die bruin beer is die meester van die taiga. Verteenwoordigers van hierdie spesie het die hele woudgebied van Eurasië en Noord-Amerika bewoon. Die ou geliefde plek in die lewe van die bruin beer is die ou woud met sy strome en riviere. In die meeste streke van die Russiese Federasie word lewend in die woude van bruinbere as algemeen beskou.

Bruinbere word opgesaal. Anders as blankes. Agter elke dier is daar 'n sekere stuk grond. Binne sy perke is daar spesiale plekke waar die beer toevlug vind, voed en in 'n kuil lê. Dit is maklik om hier roetspore te sien - die paaie van die mees algemene beweging van bere.

Die bruin beer is lomp. Maar net in voorkoms. Met die snelheid van beweging is alles normaal vir hulle - bruinbere loop vinnig - hulle ontwikkel snelhede van tot 55 kilometer per uur.

Die belangrikste voedingsbasis van die bruin beer is groentekos. Dit kan 'n verskeidenheid vrugte, plantaardstokke, sappige setperke wees. Om hul dieet te diversifiseer, jag verteenwoordigers van hierdie spesie vis, eet hulle insekte. En in die lente kan takbokke, elande en wilde vee die voorwerp van sy jag word. Dit gebeur dat 'n bruin beer met ongelooflike geduld by die gate van marmotte en grond eekhorings sit en wag vir hul verskyning.

Die bruin beer slaap. Dit duur 75 tot 195 dae per jaar. Hulle slaap in digte wat hulle onder gevalle bome opgerig het. Voordat hulle in die winterslaap gaan, moet bruinbere genoeg vet ophoop. Daar is tye dat bruinbere nie kan slaap nie. Dan dwaal hulle deur die taiga - stagger - vandaar hul tweede naam - krukbere.

'N Bruin beer kan 'n wyfie met die welpies knaag. Mei-Junie is die laaste tyd vir bere. As twee mans met mekaar kompeteer, word dit dikwels 'n geveg. Maar hier is wat interessant is: die mannetjie wil nie meer die wyfie ken nie. Nadat sy haar met die kinders ontmoet het, kan sy hulle byt.

Die bruin beer word in die Rooi Boek gelys. Die status in hierdie boek is: "Bedreigde spesies". Volgens rowwe beramings is die aantal bruinbere ongeveer 200 duisend individue, waarvan die meeste in Rusland woon.

In vergelyking met die gewig van volwassenes word welpies heeltemal krummels gebore. Hul liggaamsgewig is slegs 'n half kilogram. Hulle word blind gebore (hulle sien eers na 'n maand) en is doof. Drie jaar lank woon die welpies langs hul ma wat vir hulle sorg.

Die ouer welpies help om die jonges te versorg. Gewoonlik word 'n beer elke twee jaar gebore. Ouer welpies (meestal susters) sorg gereeld vir jonger kinders.

Die grizzlybeer is een van die variëteite van die bruin beer. Grizzlies het hulle in Noord-Amerika gevestig. Dit het 'n ligter kleur, wat ook 'n grys tint het. Groentekos vir hom het op die agtergrond verdwyn. Die belangrikste voedselbron is jag na hoefdiere en visvang. Die grootste subspesie van grizzly bere leef op die eiland Kodiak naby Alaska - sommige mense weeg sewehonderd kilogram.

Die swart beer (baribaal) is een van die talrykste spesies ter wêreld. Hy het die woude van Kanada en die Verenigde State gevestig. Die gewig van hierdie bere bereik 150 kilogram. Die swart beer is allesetend. Die dieet bevat vrugte en blare van plante, insekte en soms klein gewerweldes. Die welpies van hierdie beer word in 'n kuil gebore; hul gewig bereik skaars driehonderd gram. Die aantal kleintjies wissel van een tot vier. Met die koms van die lente laat die beer die kuil by die babas. Na ongeveer 'n jaar word die welpies van die moeder geskei. Boonop woon jong wyfies in die moeder se gebied. En jong mans word gedwing om 'n ander plek vir hulself te soek. Dit is bekend dat slegs 15% van jong mans oorleef en seksuele volwassenheid bereik.

Die ysbeer het verskillende name. Die eerste is polêr, want dit woon baie naby aan die Noordpool. Die tweede is die een, aangesien hierdie beer goed swem.

Ysbere het wit pels. Ietwat verkeerde oordeel. Die pels self is kleurloos, gevorm deur baie kleurlose buise. Dit is net dat die binneste oppervlak van hierdie buise ongelyk is, en dit verpletter die lig en reflekteer dit onder alle moontlike hoeke - vandaar die gevoel van wit.

Die ysbeer spesies is relatief onlangs gevorm. Paleontoloë dateer die voorkoms van ysbere tot 250 duisend jaar gelede.

Die ysbeer is afkomstig van dieselfde voorouer as die bruin. Slegs die ysbeer het by die moeilike toestande onder die ys aangepas by die lewe. Die populasie ysbere is nie baie nie, daarom is hierdie spesie in die Rooi Boek opgeneem.

Die ysbeerverspreidingsone is beperk tot die Arktiese gebied. Hy het die gebied tot 88 grade noordelike breedtegraad bewoon, en hy woon meestal tussen ysvlotte en ysberge. Individuele individue kan meer as honderd kilometer van die land af gesien word. Ysbere swem goed, sonder rus kan hulle tot rustig tot sestig myl swem.

Die ysbeer is 'n roofdier. Hy spesialiseer in predasie. Dit jag baarde seëls, seëlringe en selfs walrusse. U kan hom nie geduld ontken nie! 'N Ysbeer kan 'n lang tyd by die asemhalingsgate van seëls bly en hulle aanval as hulle verskyn. Maar die tyd is die moeite werd. Eindelik is verseëlvet en die vel daarvan die ysbeer se gunsteling kos. Interessant genoeg kan 'n ysbeer in 'n uur 'n hoeveelheid voedsel gelyk aan 10% van die liggaamsgewig van die beer eet.

Die ysbeer loop gereeld rond. Hy maak inderdaad seisoenale migrasies, wat baie lank duur.

Ysbeer swangerskap duur tot 250 dae. Interessant genoeg vind die slinger by ysbere in die eerste maande van die lente plaas, en die bevrugte eier "wag" dat die beer op die land beland (dit gebeur in die herfs) - tot op daardie oomblik stop die ontwikkeling daarvan.

Ysbere het kraamhospitale. Bevalling vind plaas op streng gedefinieerde plekke - hier bou ysbere dig in die sneeu. Babas (tot 800 gram weeg) word tussen Januarie en April gebore.

Ysbere het 'n relatiewe kort winterslaap. Gemiddeld twee maande. Ja, en winterslaap, dan kan dit 'n rekkie genoem word. Ysbere val nie in 'n volledige versperring nie, bere kan wakker word, kyk wat in die kelder gebeur, en hul babas lek.

Ysbere is gesellig. Daar kan gereeld gevind word dat hulle speel, hulle is vriendelik met mekaar. Ysbere vorm nie gemeenskappe nie.

Die Himalaja-beer (ook witbors en Ussuri) is relatief klein. Mannetjies weeg gemiddeld 130 kilogram, wyfies - 70 kilogram. Hierdie bere het breë en lang ore opgemerk. Die Himalaja-beer het een van die name ontvang weens die teenwoordigheid van 'n ligte vlek op die bors. Die res van die pels is swart en effens glansend. In Rusland woon hierdie bere in die Verre Ooste en vestig hulle gewillig in riviervalleie.

Die Himalaja-beer maak "dra neste". Dit is die vou van die takke wat oorbly nadat hierdie bome bome het. Hier vind hulle vrugte. Eikels, dennepitte, voëlkersvrugte, sowel as plantstingels word geëet. Soms voeg hy verskillende insekte by sy dieet.

Himalaja bere het baie met bome te doen. Behalwe dat hulle hul vrugte eet, rangskik hulle skuilings in holtes, gebruik die kroon van bome om welpies te beskerm. In geval van gevaar, dryf die wyfie haar welpies op en dryf sy self die aandag van die vyand 'n entjie verder weg.

Die Maleise beer het dieselfde wit borsmerk as die Himalaja-beer. Die Maleise beer woon in die reënwoude van Suidoos-Asië. Hy het 'n gladde jas op die bors - 'n ligte vlek. Hierdie beer is vleisetend: sy voeding bevat beide plantvoedsel (vrugte en blare) en diere (insekte, reptiele, sowel as klein soogdiere en voëls).

Luiaard beer is amper 2 keer groter as Maleis. Ja, en dit is bedek met dikker en langer hare. Woon in die trope van Indië en Ceylon. Sy gunsteling kos is insekte, miere en termiete. Hy weier nie om te val nie, en eet plantkos. Hierdie beer se lippe het die vermoë om soos 'n buis uit te rek, so dit is vir hom geriefliker om miere te "jag". Dit is as gevolg van hierdie kenmerk dat die beer sy naam gekry het - luiaard. 'N Beer met welpies (gewoonlik een of twee daarvan) leef twee of drie jaar saam.

Die skouspelagtige beer is die enigste familielid wat in Suid-Amerika woon. Dit het sy naam gekry van die wit sirkels om die oë. Dit is 'n baie ruige beer. Die liggaamsgewig van 'n mannetjie kan tot 140 kilogram wees. Spectacled beer kom hoofsaaklik in bergwoude voor. Die belangrikste voedsel is groente.


Kyk die video: KyBrewReviews Beer 101: What is a Nitro Beer? (Augustus 2022).